Psem rasowym jest wyÅ‚Ä…cznie pies posiadajÄ…cy rodowód. Rodowód jest to dokument wydawany przez ZwiÄ…zek  Kynologiczny w Polsce, potwierdzajÄ…cy, że dany psi osobnik należy do danej rasy. Dokument ten potwierdza również jakich przodków, do trzeciego pokolenia wstecz, miaÅ‚ dany pies.  Rodowód, na wniosek wÅ‚aÅ›ciciela, może otrzymać wyÅ‚Ä…cznie pies posiadajÄ…cy metrykÄ™ urodzenia - dokument otrzymywany przy zakupie psa z hodowli zarejestrowanej w ZwiÄ…zku Kynologicznym w Polsce. Metryka psa jest dokumentem wystawianym hodowcy szczeniaka,  przez lokalny OddziaÅ‚ ZKwP po przeglÄ…dzie miotu wykonanym przez sÄ™dziego kynologicznego wÅ‚aÅ›ciwego dla danej rasy, wskazanego przez ZKwP. Metryka jest drukiem Å›cisÅ‚ego zarachowania i jest przypisana do konkretnego osobnika numerem tatuażu.  wykonanego przez pracownika ZwiÄ…zku Kynologicznego przed przeglÄ…dem miotu. Szczeniak kupowany od legalnego hodowcy zawsze musi mieć metrykÄ™ oraz książeczkÄ™ zdrowia z dokonanymi i planowanymi szczepieniami i odrobaczeniami.
Tatuaż jest dla psa tym czym dla czÅ‚owieka zdjÄ™cie w dowodzie osobistym. Tatuaż wykonuje zazwyczaj etatowy pracownik ZwiÄ…zku Kynologicznego przed przeglÄ…dem miotu. Tatuaż skÅ‚ada siÄ™ z litery i trzech cyfr, litera może poprzedzać cyfry lub nastÄ™pować po nich.  Tatuaż wykonuje siÄ™ na uchu lub w pachwinie.
Innym sposobem identyfikacji psa jest wszczepienie pod skórę karku tzw. chip'a. Chip jest to urządzenie elektroniczne z zakodowanym oryginalnym numerem, możliwym do odczytania przez zbliżenie do skóry psa specjalnego czytnika. Ten sposób identyfikacji psa, a co za tym idzie jego właściciela, jest popularny na Zachodzie i coraz bardziej popularny w Polsce.

Rodowód jest dokumentem, w którym figurują przodkowie psa - a więc pozwala na określenie jego pochodzenia. Wiemy, że wszyscy przodkowie mieli uprawnienia hodowlane, które zdobyli poprzez udział w wystawach. Oznacza to, że ich wygląd był zgodny z wymogiem wzorca (więc szczenię nie zrobi nam niespodzianki wyrastając na psa innego, niż się spodziewaliśmy). Wiemy także, że ich charakter odpowiadał wymogom stawianym rasie - ponieważ np. psy agresywne są dyskwalifikowane na wystawach, oraz że ich stan zdrowia został oceniony pozytywnie.

To jednak nie wszystko - hodowcy oferujący szczenięta rodowodowe są członkami Związku Kynologicznego i obowiązuje ich regulamin związku. Kupując psa od hodowcy zrzeszonego masz większą pewność, że szczenię zostało prawidłowo odchowane, zaszczepione i odstawione od matki wówczas, kiedy jest na to gotowe, oraz że suka - matka była w należytej kondycji fizycznej (a nie np. kryta przy każdej cieczce). Przedstawiciele ZK mają obowiązek skontrolować miot (protokół odbioru miotu jest do wglądu u hodowcy) i warunki, w jakich przebywają szczenięta.

Reasumując: w przypadku zakupu szczenięcia z rodowodem kupujący wie, że otrzymuje labradora z wyglądu i charakteru, że szczenię zostało obejrzane przez przedstawiciela Związku Kynologicznego, oraz że zostało odrobaczone i zaszczepione - ponieważ takie wymagania stawia regulamin związku. Zakup szczenięcia z rodowodem nie zobowiązuje do jego wystawiania ani nawet rejestrowania w Związku Kynologicznym. Tak więc rodowód jest jedynie gwarancją dla kupującego, nie jest dla niego żadnym zobowiązaniem

Każde szczenię urodzone w legalnej hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym otrzymuje metrykę stanowiącą podstawę do uzyskania rodowodu. Nieprawdą jest twierdzenie pseudohodowców o liczbowym limicie szczeniąt w miocie uprawnionych do metryki. Dlatego twierdzenie, że szczeniak nie ma papierów bo jest "siódmy z miotu" jest kłamstwem.
Pseudohodowcy zachwalają swój towar głównie niską ceną. Nieprawdą jest, że szczenię "z papierami" jest zawsze drogie. Czasem w miotach trafiają się szczenięta z drobnymi, nieistotnymi dla jego zdrowia wadami, np. wada zgryzu. Takie szczenię nie nadaje się na wystawy, ale jego użytkowość nie cierpi z tego powodu. Dlatego hodowca chętnie znacznie obniża cenę takiego szczenięcia dla kupca niezainteresowanego wystawami i własną hodowlą. Taki szczeniak zawsze ma metrykę, a hodowca ma wręcz obowiązek zamieścić w niej adnotację, że ze względu na rozbieżność z wzorcem rasy szczenię nie nadaje się do dalszej reprodukcji. Cena takich szczeniąt bywa niższa niż u handlarza czy pseudohodowcy.

Pseudohodowcą nazywamy każdą osobę doprowadzającą do rozrodu psów bez rodowodu w celach zarobkowych. Osoby takie bardzo często traktują zwierzęta jak towar, a rozmnażanie ich jak świetny sposób na business. Psy w pseudohodowlach często trzymane są w klatkach, ciemnych i ciasnych pomieszczeniach, piwnicach. Bywa, że są bite. Suki są dopuszczane podczas każdej cieczki, nie rzadko przez cały swój wiek rozrodczy.

Gdy suka nie może zajść w ciążę, jest uśmiercana, wyrzucana, lub oddawana do schroniska. Szczenięta są oddzielane od matki za wcześnie, bywa że w ogóle nieszczepione, padają na choroby zakaźne lub chorują już u nowego właściciela. Są niezsocjalizowane, często nigdy nie miały żadnego kontaktu z człowiekiem. Ludzie kupują małego dzikuska, z którym nie są w stanie sobie poradzić.

Pseuhodowcy dopuszczają psy beż żadnego przemyślenia, nawet osobniki bardzo blisko spokrewnione, chore np. na choroby genetyczne, agresywne, a także krzyżują różne rasy ze sobą.

Nie wszystkie pseudohodowle wyglądają aż tak tragicznie, ale bezwzględnie wszyscy pseudohodowcy przyczyniają się do cierpienia zwierząt, przepełnionych schronisk. Ich nie obchodzi gdzie trafi szczenię, ważne są tylko pieniądze.